Co robić, gdy postanawiasz schudnąć, ale warunki nie są idealne?

Mam dla Was temat, z którym dość często spotykam się w moim gabinecie dietetycznym.

Wierzę, że poniższe rady i doświadczenia, które przekazuję swoim pacjentom, mogą przydać się także Wam.

Być może też to znacie – chcieliście schudnąć, wszystko dokładnie przemyśleliście i zaplanowaliście, ale rzeczywistość okazała się trochę inna. Jakby los nie sprzyjał. Ciągle działo się coś, co utrudniało Wam odchudzanie.

Przyjrzyjmy się temu wspólnie i poszukajmy sposobów, jak mimo niesprzyjających warunków rozpocząć proces odchudzania i utrzymać go w czasie.

Częsty scenariusz – odchudzanie zaplanowane, ale okoliczności nie sprzyjają

Zaczyna się dobrze. Człowiek postanawia pozbyć się nadprogramowych kilogramów (czy to z powodu złego samopoczucia, czy pojawiających się problemów zdrowotnych), przygotowuje plan, a czasem nawet korzysta z pomocy specjalisty ds. żywienia.

Ma ustalone niezbędne działania – zmiany w sposobie odżywiania, zwiększenie aktywności fizycznej, ale też modyfikacje w sferze psychologicznej, które w procesie odchudzania mają ogromne znaczenie (motywacja, eliminowanie starych, niezdrowych nawyków, rezygnacja z sztywnych przekonań na temat jedzenia itp.).

• Na tym etapie u klientów często widzę ogromny zapał, chęć wprowadzenia zmian, determinację i duże oczekiwania wobec efektów.

Niestety, u części klientów zauważam, że te oczekiwania bywają czasem przesadne, a właściwie zakładają oni, że pójdzie łatwo. Myślą: „Przecież wystarczy się zdecydować, zmienić jedzenie, dodać ruch i mieć trochę dyscypliny, a kilogramy same spadną.” Tak, to ładna wizja i na pewno warto mieć pozytywne oczekiwania, ale osobiście zalecam, aby nie wywierać na cały proces nadmiernej presji, ponieważ bardzo często wtedy pojawia się frustracja i rozczarowanie, gdy nie idzie tak dobrze, jak w wyobrażeniach.

Opiszę Wam przykłady, z którymi spotykam się najczęściej w kontekście oczekiwań, kiedy po początkowej fazie determinacji przychodzi codzienna rzeczywistość. Tak, ludzie mają wszystko pięknie przemyślane i zaplanowane. Tylko że potem nadchodzi codzienność:

• Na przykład choroba dzieci, kiedy cały dzień jesteście z nimi w domu i nie zdążycie zrobić pracy, którą mieliście zaplanowaną. A wieczorem, gdy partner wraca z pracy, zamiast iść poćwiczyć/pobiegać/pójść na spacer, nadrabiacie zaległości, których nie mogliście zrobić w ciągu dnia z powodu opieki nad dzieckiem/dziećmi.
• Wakacje, urlopy, pobyty w SPA, wyjazdy służbowe, święta Bożego Narodzenia czy Wielkanocy – w takich sytuacjach sposób odżywiania jest zwykle zupełnie inny, niepewny, czasem przypadkowy, a ustalone wcześniej zasady znikają.
• Problemy zdrowotne – to jest bardzo częste! Zaczynacie zmieniać sposób odżywiania i poświęcać się aktywności fizycznej, a potem przychodzi katar, kaszel, infekcja wirusowa. Nie macie apetytu i nie możecie się ruszać. W porządku, kilka dni można przetrwać i potem wrócić do wcześniejszych założeń. Tylko że potem znów coś się psuje – „blokujecie” sobie plecy albo skręcacie kostkę, bardzo często odzywają się stare urazy układu ruchu i tym podobne. Po kilku tygodniach wracacie znów do procesu, myślicie, że macie dobre warunki do odchudzania, a wtedy mąż/żona mówi, że zarezerwował(a) weekend u rodziców, gdzie od rana do wieczora jest solidna, tradycyjna kuchnia. Albo pracodawca wysyła Was na kilkudniowe szkolenie/wyjazd służbowy…
• Wyjątkowo duże obciążenie pracą lub sesja egzaminacyjna, kiedy nie traktujecie jedzenia i ruchu jako priorytetu, ale stawiacie na pierwszym miejscu pracę. Terminy i zamknięcia projektów Was gonią. Odchudzanie może stanąć w miejscu, co – w sytuacji, gdy nie wiecie, w co ręce włożyć – nie dodaje Wam dobrego nastroju.
• Długotrwała opieka nad bliską osobą – rodzicem, partnerem, dziećmi. Tu chyba nie muszę dawać szerszego komentarza.
• Czasem wystarczą zwykłe codzienne troski – w ciągu dnia załatwiacie wiele spraw, a wieczorem macie głowę pełną myśli, nie możecie zasnąć albo budzicie się w nocy. Następnego dnia jesteście niewyspani i zmęczeni, i zamiast wieczorem iść poćwiczyć, po nieprzespanej nocy brakuje Wam energii.
• Warunki związane z porą roku – i to także znam z praktyki. Na wiosnę odchudza się łatwiej: długo jest jasno, rośnie ochota na aktywność na świeżym powietrzu, a asortyment żywności oferuje wiele rodzajów smacznych warzyw i owoców. A potem przychodzi lato, a z nim mnóstwo urlopów, imprez i grillów. Po lecie czekacie na wrzesień, aż tryb trochę się ustabilizuje. Tylko że potem nadchodzi chłodna jesień i zima. Dni są krótkie, pada deszcz, mrozi, na zewnątrz jest ślisko. Wracacie z pracy po ciemku i już nie chce się Wam w taką pogodę wychodzić na spacery, biegi czy zajęcia sportowe.

Gdyby człowiek czekał na idealne warunki, to może by się nigdy nie doczekał!

Co z tym zrobić? Jeśli mogę przekazać Wam jedną kluczową i uwalniającą myśl, która w takich sytuacjach może pomóc, to będzie to ta, że IDEALNE WARUNKI DO ODCHUDZANIA TO ILUZJA. Bo życie dzieje się cały czas. I często nie według tego, jak sobie zaplanujemy.

Znacie powiedzenie: „Chcesz rozśmieszyć Boga? Opowiedz mu o swoich planach”?

Coś w tym jest… Mieć marzenia, wizje i plany jest w porządku. Ale sama doszłam do wniosku, że dobrze jest się do nich nie przywiązywać, bo to przynosi tylko ogromną frustrację i poczucie bezsensu.

Jeśli więc uświadomicie sobie, że idealne warunki do odchudzania są jedynie iluzją, i włożycie w ten proces trochę więcej lekkości, to nie będziecie się obwiniać, gdy okoliczności nie będą Wam sprzyjać. Po prostu – kiedy warunki są dobre, korzystacie z tego w pełni, a kiedy nie są, robicie to, co w danej sytuacji jest możliwe, traktując to jako okres przejściowy. To wcale nie znaczy, że porzucacie wszystkie dotychczasowe działania i machacie na wszystko ręką. Nie! Po prostu robicie to, co jest w danym momencie wykonalne, i to najlepiej, jak potraficie.

Jeśli dopadła Was choroba – dajecie organizmowi czas na spokojne wyzdrowienie, bez wyrzutów sumienia. A kiedy wracacie do zdrowia – stopniowo wracacie też do ruchu. Na wyjeździe służbowym odżywiacie się najlepiej, jak się da. I tyle. Po powrocie do domowych warunków znowu przygotowujecie posiłki zgodnie z pierwotnym planem.

Pamiętajcie, że takie sytuacje pojawiają się po to, abyście nauczyli się jeść lepiej i starali się być aktywni, o ile to możliwe, w każdych warunkach – nawet gdy pojawi się choroba, urlop, lato, święta, imprezy, wesela, zawodowe obowiązki czy codzienne troski. Na tym przecież polega życie. I w tym właśnie jest urok długofalowych zmian w odżywianiu i aktywności fizycznej.

A że nie schudniecie „do stroju kąpielowego”, jak sobie postanowiliście, tylko wydłużycie ten proces na „odchudzanie do zimowej kurtki”, która w zeszłym roku była za mała? Te kilka tygodni czy miesięcy więcej w całym kontekście życia naprawdę nie zrobi wielkiej różnicy. Za to zyskacie coś o wiele cenniejszego – świadomość, że potraficie działać nawet wtedy, gdy warunki nie są idealne.

Podsumowanie

Najważniejsza myśl, którą chciałabym, abyście zapamiętali z dzisiejszego artykułu, jest taka, że nawet jeśli wielokrotnie nie macie optymalnych warunków do odchudzania – nie poddawajcie się. Traktujcie to jako część całego procesu. Raz idzie lepiej, raz gorzej. Ważne jest, abyście wracali do swojego celu i działań, które sobie wyznaczyliście, i nie mieli do siebie pretensji o to, że trafił się okres, który nie sprzyjał Waszemu odchudzaniu.

Autorka: Martina Rusňáková Korejčková, dietetyczka
foto: cz.depositphotos.com

15.8.2025 dine4fit.pl Ciekawe, Różne