Najczęściej najtrudniejsze walki to te, które toczymy z samymi sobą. Moja zaczęła się 13 stycznia 2025 roku. Nie było to kolejne noworoczne postanowienie – takich miałam już wiele i wszystkie kończyły się tak samo.
Tym razem stawka była inna. Chodziło o przeżycie.
Mam na imię Michalina, mam 34 lata i pracuję jako sekretarka. Moja praca to typowa praca siedząca – protokoły, biurokracja, organizacja. Kiedyś uwielbiałam wędrówki i fotografię, ale z czasem jedynymi zainteresowaniami zostały mi druk 3D i elektronika – czyli wszystko, przy czym nie trzeba się ruszać.
Ze zdrowiem nie było najlepiej. Zmagałam się z przewlekłą niewydolnością żylną, żylakami oraz zdiagnozowaną dyslipidemią. Najgorszy był jednak stan psychiczny. Przeżyłam okres, który mógłby złamać każdego – tragiczną śmierć brata i strach o syna z powodu podejrzenia guza. Walczyłam z depresją, a w grudniu 2024 roku byłam na samym dnie.
Punkt wyjścia – styczeń 2025:
Wiek: 33 lata
Wzrost: 167 cm
Waga: 113,6 kg
Wymiary: wtedy nie miałam odwagi wziąć do ręki miarki.
Moment, w którym to pękło
Szykowałam się na przyjęcie i nie mieściłam się w żadną sukienkę. Skończyło się na czymś, co kompletnie mi nie pasowało, byle tylko nie wyjść z domu nago. Czułam się fatalnie. Prawdziwy przełom nastąpił jednak w punkcie krwiodawstwa, gdzie regularnie oddaję krew. Przy 19. donacji skłamałam lekarce – podałam 107 kg zamiast rzeczywistych 113,6 kg. To poczucie wstydu było tak silne, że jeszcze w szpitalu ponownie zainstalowałam Dine4Fit.
Moja życiowa walka z jedzeniem
Z wagą zmagałam się od siedemnastego roku życia. Babcia „tuczyła mnie” klasyką, a na śniadanie potrafiłam zjeść nawet trzy pączki. Gdy zaczęłam dorabiać w restauracji, za pierwsze pieniądze kupowałam wszystko to, czego w domu mi zabraniano: fast food, colę, kebaby. Do tego doszło ADHD – nudę w biurze zabijałam ciągłym podjadaniem. Przez lata moja waga krążyła wokół setki, a każda dieta kończyła się efektem jo-jo.
Jak wyglądała zmiana?
Zmiana sposobu jedzenia była o 180 stopni. Pączki zastąpił chudy twaróg, porcje makaronu zmniejszyły się o połowę, za to na talerzu pojawiło się mnóstwo warzyw i białka.
Co było najtrudniejsze?
Najtrudniej było oprzeć się starym schematom w sytuacjach kryzysowych. Na przykład na wakacjach we Włoszech. Nie odmawiałam sobie ani pizzy, ani lodów, ale nauczyłam się z tym pracować – dostosowywałam resztę dnia i dokładałam ruch. Najtrudniejsze jest zrozumienie, że jedno potknięcie nie oznacza końca drogi.
W styczniu 2026 roku – rok po tamtym poranku w szpitalu – moje liczby wyglądają już zupełnie inaczej:
Wzrost: 167 cm
Waga: 71,6 kg
Różnica: –42 kg
W ciągu jednego roku zniknął ze mnie jeden dorastający człowiek. Nie jestem już otyła. Jestem sprawna, pogodna i pełna energii. Dziś bez problemu wbiegam po schodach, o czym wcześniej nawet nie marzyłam, i w stroju kąpielowym czuję się pewnie.
Reakcje otoczenia i osobista refleksja
Otoczenie jest w szoku. Zbudowałam wokół siebie społeczność ludzi, którzy mi kibicowali, i to trzymało mnie na powierzchni. Lekarka w punkcie krwiodawstwa powiedziała mi zdanie, które pamiętam do dziś: „To jest w głowie”. I miała rację. Schudnięcie nie przywróciło mi tylko sylwetki, ale przede wszystkim radość życia i miłość do samej siebie.
Wiadomość dla Was
Nie jest trudno schudnąć – trudne jest naprawdę się na to zdecydować. Nawet jeśli tysiąc osób będzie wam mówić, że macie zacząć, decyzja musi wyjść od Was. Jeśli teraz się z tym zmagacie, wiedzcie, że da się to zrobić także bez drogich doradców – wystarczy szczerość wobec siebie, apka Dine4Fit i cierpliwość. Nie róbcie tego dla innych, zróbcie to dla siebie. Poczucie zwycięstwa nad samym sobą jest najlepszą nagrodą.
Redakcja
www.dine4fit.pl
Nasze jelita zawierają więcej bakterii niż my sami mamy naszych komórek! Dlatego z przesadą mówi się, że nalezy się zastanowić, kto kogo zamieszkuje: one nas, czy my je.
Niestety, nie znamy jeszcze wszystkich szczegółów działania mikrobiomu i jelit.
Kontynuuj czytanie 13.10.2022
Osteoporoza to choroba, która nie rozwija się z dnia na dzień. Powstaje powoli, często bezobjawowo, a o swoim istnieniu daje znać dopiero wtedy, gdy pojawi się złamanie po banalnym upadku, ból pleców lub spadek wzrostu.
Właśnie dlatego nazywa się ją cichym złodziejem.
Kontynuuj czytanie 2.3.2026
W okresie perimenopauzy i menopauzy organizm kobiety przechodzi istotną zmianę hormonalną.
Wiele kobiet ma poczucie, że jedzą tak samo jak wcześniej, a mimo to masa ciała rośnie, poziom energii spada i pojawiają się nowe dolegliwości. Te zmiany nie są efektem braku dyscypliny – są naturalną konsekwencją spadku poziomu progesteronu i estrogenu, które wpływają na metabolizm, magazynowanie tkanki tłuszczowej oraz regulację apetytu.
Kontynuuj czytanie 26.2.2026
Dziś, 23 lutego, obchodzimy w Polsce Ogólnopolski Dzień Walki z Depresją. To dobry moment, by powiedzieć wprost: odchudzanie i depresja często są ze sobą splecione – i to w obie strony.
Depresja nie jest „brakiem motywacji”. To choroba, która wpływa na sen, poziom energii, apetyt i masę ciała – czyli dokładnie te obszary, które decydują o skuteczności odchudzania.
Kontynuuj czytanie 23.2.2026
Jedno z najczęstszych pytań, jakie zadają mi klienci w moim gabinecie dietetycznym, brzmi: „Ile razy dziennie mam w takim razie jeść?”
W jednym miejscu czytają, że trzy razy dziennie, w innym – cztery, a nawet pięć. Jak więc określić, co będzie najodpowiedniejsze właśnie dla Ciebie?
Kontynuuj czytanie 19.2.2026
Większość ludzi zna to uczucie: pieczenie za mostkiem, kwaśny posmak w ustach, czasem ból promieniujący do gardła. Zgaga bywa traktowana jak drobna niedogodność – efekt ciężkiego obiadu albo za dużej ilości kawy. Problem zaczyna się wtedy, gdy przestaje być epizodem, a staje się rutyną.
Wtedy nie chodzi już tylko o objaw, jakim jest zgaga, ale o proces cofania się treści żołądka do przełyku – czyli refluks.
Kontynuuj czytanie 16.2.2026
Tabele kalorii są dostępne w Internecie, na telefonie, tablecie i smartwatchach, takich jak Garmin i Apple Watch.
