Psychohigiena a odchudzanie, czyli czasem trzeba poruszyć nie tylko ciało, ale i energię

Psychohigiena to według mnie wciąż trochę niedoceniany i pomijany temat. A przecież w jakimś stopniu praktykujemy ją wszyscy, nawet jeśli tak tego nie nazywamy.

Spotkanie z przyjaciółmi. Spacer. Wypad w naturę. Książka, przy której na chwilę wyłączamy myślenie. Moment, w którym nie musimy niczego załatwiać, organizować ani ratować świata.

To wszystko może być psychohigiena. Problem, moim zdaniem, pojawia się w momencie, gdy odkładamy ją do szufladki „kiedyś, jak zostanie czas„.

• Bo kiedy dokładnie ten czas zostaje, prawda?

Praca, dom, dzieci, szkoła, zajęcia dodatkowe, zakupy, gotowanie i jeszcze jakieś 158 innych spraw, które trzeba ogarnąć w ciągu zwykłego tygodnia. A potem w niedzielny wieczór człowiek sobie przypomina: aha, przecież miałam jeszcze odpocząć. Dlatego ja osobiście planuję sobie te chwile wytchnienia w kalendarzu i naprawdę się na nie cieszę.

Psychohigiena potrzebuje swojego miejsca

Tak jak planujemy spotkania służbowe, wizytę u lekarza czy obowiązki związane z dziećmi, dla mnie ma sens świadome planowanie też tego, co pomaga naładować baterie.

• Nie czekać, czy przypadkiem zostanie na to miejsce w grafiku.

Sama zauważyłam, że potrzebuję mieć coś, na co mogę się cieszyć. Dlatego staram się każdego miesiąca zaplanować jakiś wyjazd, wędrówkę czy dłuższy spacer. Może być nawet jednodniowy. Samo planowanie i oczekiwanie na coś przyjemnego już poprawia mi nastrój. A kiedy w końcu wychodzę na dwór, to dla mnie jeden z najlepszych sposobów na oczyszczenie głowy.

U mnie droga do głowy często prowadzi przez ciało

Jako trenerka żywieniowa pracuję dużo z emocjami ludzi. Bo jedzenie to nie tylko to, co mamy zapisane w jadłospisie. W sposobie odżywiania odbija się stres, zmęczenie, nastrój, stosunek do samego siebie, codzienne funkcjonowanie i to, co akurat przeżywamy. I właśnie dlatego psychohigiena jest dla mnie mocno związana z ciałem. Mówię o tym po prostu „poruszyć energię„.

Lubię biegać, chodzę na dłuższe wędrówki i niemal wszędzie, gdzie się da i pozwala na to czas, staram się chodzić pieszo. Biegać wychodzę najlepiej co najmniej trzy razy w tygodniu.

• Mówię „najlepiej”, bo prowadzę też zwykłe życie… I oczywiście nie zawsze się to udaje.

Ale właśnie wtedy najlepiej widzę u siebie tę różnicę. Kiedy przez dłuższy czas się nie ruszam, stres jest u mnie dużo bardziej odczuwalny. Ruch to dla mnie bowiem nie tylko coś, czym spalam kalorie. To sposób na to, żeby wyprowadzić napięcie z ciała, uporządkować myśli i choć trochę wrócić do siebie. I to jest moim zdaniem ważne również w kontekście odchudzania.

Odchudzanie to nie tylko jedzenie i ruch

Gdy pada słowo „odchudzanie”, zwykle wszystko zaczyna się kręcić wokół jadłospisu, kaloryczności posiłków i ćwiczeń. Tylko że człowiek nie żyje w próżni.

Kiedy jestem zestresowana, zmęczona, przeciążona i przez dłuższy czas odsuwam siebie na ostatnie miejsce, odbija się to również na tym, jak o siebie dbam. I jak jem.

Dlatego zachęcam też swoje klientki, żeby nie traktowały dbania o siebie jako jakiegoś dodatkowego luksusu, na który przyjdzie czas dopiero, gdy wszystko inne będzie już załatwione.

Bo nigdy nie będzie tak, że wszystko jest już załatwione. Zawsze będzie jakieś pranie. Zawsze pojawi się kolejny e-mail. A dom ma niezwykłą zdolność wracania do poprzedniego stanu jakieś siedem minut po tym, jak się go posprząta.

Początek roku szkolnego to świetny sprawdzian dla układu nerwowego

Teraz, gdy znów zaczyna się rok szkolny, odczuwam to jeszcze mocniej. Po lecie ponownie wchodzimy w nowe rytmy i tryb dnia. Szkoła, przedszkole, praca, obowiązki, zajęcia dodatkowe i ustalanie, kto ma gdzie być o której godzinie i dlaczego nie ma kapci tam, gdzie teoretycznie powinny być.

• I właśnie w takich okresach trzeba, moim zdaniem, pomyśleć też o sobie.

Niekoniecznie robić coś wielkiego. Raczej wiedzieć, co konkretnie mi pomaga, i dać temu miejsce w swoim życiu. Dla jednej osoby będzie to sport. Dla innej ogród, muzyka, sauna, kawa z koleżanką, cisza albo dwie godziny w samotności, kiedy nikt się do niej nie odzywa.

Oprócz aktywnego wypoczynku lubię też ten bardziej spokojny. Czytanie i uczenie się to dla mnie coś, przy czym potrafię przyjemnie się wyłączyć, a jednocześnie mam poczucie, że gdzieś się rozwijam.

I jest jeszcze jeden, absolutnie kluczowy element mojej psychohigieny.

• Przytulanie.

Mam dwoje małych dzieci, więc u nas praktycznie nie da się nie przytulać. I szczerze mówiąc, cieszy mnie to. Czasem człowiek nie potrzebuje kolejnej mądrej porady o radzeniu sobie ze stresem. Potrzebuje po prostu, żeby ktoś porządnie go przytulił.

Ale wróćmy do ruchu.

A co, jeśli bieganie z zasady Cię przeraża?

To nie biegaj. Każdy z nas jest inny, a psychohigiena nie powinna być kolejną dyscypliną, w której rywalizujemy o to, kto robi ją lepiej.

• Trzeba znaleźć coś swojego.

W ostatnich latach dużą popularność zyskują na przykład prace ręczne. Przyznaję, że mnie nigdy specjalnie nie szły. Więc podczas gdy jedna osoba przy szydełkowaniu osiąga stan głębokiego zen, ja po dwudziestu minutach prawdopodobnie potrzebowałabym psychohigieny właśnie z powodu tego szydełkowania. Ale rozumiem, dlaczego u kogoś taka czynność działa. Człowiek zajmuje ręce, skupia się na jednej rzeczy, a głowa może na chwilę odpuścić wszystko inne.

• I właśnie o to chodzi.

Psychohigiena nie musi wyglądać idealnie. Nie musi nadawać się na Instagrama i już na pewno nie musi być taka sama dla wszystkich. Ma być Twoja.

Znajdź coś, przy czym czujesz, że głowa Ci trochę cichnie, ciało się rozluźnia albo wręcz przeciwnie – przyjemnie budzi się w Tobie energia. I spróbuj dać temu konkretne miejsce w kalendarzu, zamiast czekać, aż kiedyś cudem „zostanie czas„.

Bo dbanie o siebie to nie coś, na co przychodzi kolej dopiero po wszystkim innym. A jeśli próbujesz schudnąć albo zmienić swoje nawyki żywieniowe, być może warto czasem oderwać wzrok od talerza i spojrzeć też na to, jak właściwie się czujesz. Czasem bowiem nie potrzebujemy więcej dyscypliny. Czasem wystarczy po prostu założyć buty i wyjść na spacer.

Autorka: Veronika Mayová, certyfikowana trenerka żywieniowa
foto: Claire Palm Hanzl oraz archiwum Autorki i Dine4Fit

23.9.2026 dine4fit.pl Różne